راوى مىگويد : پيغمبر اكرم ( ص ) را ، هنگامى كه سنگباران مىكردند مشاهده كردم و موقعى كه با دوازده هزار لشكر مجهز به مكه آمده بود ، ديدم ؛ در اين موقعيت ذره‌اى در پيامبر تفاوت پيدا نشده بود . اين معنى « سعه صدر » است . در اوايل بعثت ، پيغمبر اكرم ( ص ) با آن همه مشكلات روبرو بود كه آيهء شريفه مىفرمايد : « اى پيغمبر مصيبتهاى كمرشكن مكه را از دوست برداشتيم ( ووضعنا عنك وزرك الذى انقض ظهرك ) . در مدينه هفتاد و چهار جنگ براى پيغمبر اكرم ( ص ) جلو آمد ، و هر جنگ با مشكلات فراوانى همراه بود ، اما از نظر سوره الم نشرح مشكلات پيش از هجرت پيامبر به مراتب بيشتر بوده ، و اين سوره روزهاى بعد از هجرت را ، روزهاى راحتى براى پيغمبر ذكر مىكند . راوى مىگويد : آن وقتى كه حضرت پيامبر گرامى ( ص ) با دوازده هزار لشگر به مكه آمده بود ، در موقعيتى بود كه وقتى وضو گرفت ، نگذاشتند ذره‌اى ، از آب وضو پيغمبر به زمين بريزد و براى تيمم و تبرك ، آب وضو را گرفتند و بردند و ابوسفيان از مشاهدهء اين وضع تعجب كرده بود . اين موقعيت اجتماعى پيامبر در فتح مكه و آن آزار و اذيت در ابتداى بعثت هيچ كدام در پيغمبر اثر نداشت . اين معناى سعهء صدر است و اين مفهوم دريا دل بودن است كه نه در برابر « شر » جزع و بيتابى مىكند و نه در برابر « خير » سرپيچى و طغيان مىنمايد ، بلكه